Éclat Éclair1. Rituel de la foudre (1993) 9:17
2. Éclat éclair (2006) 17:23
3. Alphabet (2006) 1:53
Costis: Poem and voice
Guillaume Loizillon: music
Rituel de la Foudre was realized in 1993, using recordings of Costis’ sculptures, Paris 1992, Galerie J & J Donguy.
“Éclat éclair (light-lightning) is the title of Costis’ last poem which illustrates by a clairvoyance with no appeal the notion of availability of the being to identify at the most acute moment of consciousness. This is really an existential exercise in the most mental and spiritual sense of the term. The phenomenon reflects very deeply a secular morality at a human scale: gymnastics of the being and the electric field, which means the electric nature of the universe. What Costis tries to prove through the different devices of his creation, is this possibility at the same time undetermined and endless to which the nature of the sky and of the earth sends us to: the revelation of ourselves.” Pierre Restany, excerpt from: The electric field and its secret , Paris, 1994.
Κυκλοφόρησε στην Γαλλία το ποίημα éclat éclair του Κωστή Τριανταφύλλου γραμμένο στα γαλλικά,
συνοδεύοντας την έρευνά του γύρω από το φαινόμενο του κεραυνού που έχει όχι μονον εικαστικά αποτυπωθεί
κι εκτεθεί αλλά και θεωρητικά επεξεργαστεί.
Ένα από τα ελάχιστα πρωτοποριακά περιοδικά ποίησης και πολύτεχνων μορφών στην Γαλλία το “celebrity cafe”
αφιερώνει τον αριθμό έκδοσης 5 κι εκδίδει αυτό το βιβλίο ποίησης που στις 140 σελίδες του, έχει εκτός από το ποίημα και ανάλογες σελίδες
με φωτογραφίες από τα ίχνη των κεραυνών.
Συνοδεύεται από δύο κείμενα του θεωρητικού της τέχνης Pierre Restany.
Μπορείτε να το προμηθευτείτε διαδικτυακά μέσα από τις εκδόσεις:
Les presses du réel, 35 rue Colson, 21000 Dijon.
https://www.lespressesdureel.com/magazine.php?id=150&menu=5&fbclid=IwAR3UIfq356Q-4jY5uSicy0Fo9_D3o1MGCD_k38SCWVlreTZAu7cUKbW_pVs
édition française
17 x 22 cm (broché)
140 pages
Vient de paraître le poème “Éclat Éclair” de C o s t i s aux presses du réel,
qui a été écrit en parallèle à son œuvre sur les foudres qui illustrent son poème, dans une très belle maquette de Sarah Cassenti.
On peut commander en librairie, ou directement en ligne, 14 € l’exemplaire, avec un tirage de tête à 10 exemplaires au prix de 140 €,
comprenant une photo d’éclair signée par l’artiste.
Les presses du réel, 35 rue Colson, 21000 Dijon.
https://www.lespressesdureel.com/magazine.php?id=150&menu=5&fbclid=IwAR3UIfq356Q-4jY5uSicy0Fo9_D3o1MGCD_k38SCWVlreTZAu7cUKbW_pVs
Numéro consacré à Éclat éclair de Costis, avec deux textes de Pierre Restany.
Editée par Jacques Donguy, Sarah Cassenti et Jean-François Bory,
Celebrity Cafe
est une revue littéraire au sens artistique du terme, ancrant la création
d'aujourd'hui – en poésie, en musique, en danse, dans les arts plastiques et les pratiques intermedia – dans les avant-gardes du début du XXe siècle.
Celebrity Cafe _#05
COSTIS éclat éclair, aux presses du réel
• https://www.lespressesdureel.com/magazine.php?id=150&menu=0
________________
https://www.sitaudis.fr
https://www.sitaudis.fr/Parutions/celebrity-cafe-05-costis-1665460646.php
Celebrity cafe 05
C o s t i s
par François Huglo éclat éclair
Comment lire la foudre , qui est à la fois écrit et image, sans s’aveugler ? Il faut un Prométhée. Costis, pour qui « les aveugles voient l’éclair à perte de vue », « s’empare du feu, et le modèle à sa guise », mais sans arrogance anthropocentrée. Dans un texte initialement paru dans le catalogue du Musée macédonien d’art contemporain, Thessalonique, Grèce, 1995, Pierre Restany salue la modestie du sculpteur qui « déclenche la colère du ciel » et « joue avec la foudre », en sachant qu’il « n’en est pas propriétaire ». Nos langages, nos sensibilités, ne sont « qu’une partie infime de l’énergie cosmique », dont l’exposition-installation de Costis se veut « une grande métaphore ». Conscient de sa responsabilité, l’artiste pratique « un certain exorcisme ». Chacune de ses pièces est une fable, avec sa morale. Des « miroirs concaves dressés sur des tiges-pieds » provoquent la décharge électrique. La « photo de l’éclair-événement restitue la dialectique de ce phénomène essentiel : la réverbération de l’éclair électrique, une réverbération bleu azur qui est la projection homothétique de la trace de l’inscription fugitive de l’éclair provoqué. »
Face à chaque photographie en bleu et blanc sur noir, l’écriture en noir sur blanc espace des impacts de fulgurances. Chaque formulation s’insinue, déploie une arborescence mentale, une « sève qui déchire », une « série d’explosions en ligne ». Nous partons avec « la pluie dans l’espace lettrifié au large », parcourons la « grande avalanche qui parcourt la nature ». On pense aux Illuminations (« Aussitôt que l’idée du Déluge se fut rassise… ») en lisant : « il se leva une tempête de tonnerres / tout à coup éclaircie / voilà l’origine de la poésie ». On pense beaucoup à Philippe Jaffeux, à ses Courants blancs et Autres courants, que rejoint ici un « aide-mémoire abécédaire de l’énergie » qui donne l’ « occasion de déchiffrer un message radical / d’éternel retour sur l’alphabet ». Ou une « cartographie du vide dû à la vie ».
« La vie électrique là-haut » nous enveloppe : « tout autour du monde trajet continu où chaque éclair rejoint l’autre ». C’est comme « mettre bout à bout les lettres » pour une « lecture d’éclats de lignes éphémères », de « lignes-valises aux lettres explosives ». Comme Gilbert-Leconte, Costis se veut « casseur de dogmes ». Il reste « l’enfant » qui « cherche au registre des mots ceux qui sont foudroyants / qui laissent des traces dans les yeux », et perçoit un « éclair de soleil entre les mots perdus dans l’histoire ». Il « rêve qu’il décolle / qu’il s’envole sur l’éclair en s’éclatant de nuage en nuage électrifié », voleur des « pouvoirs créateurs et dévastateurs du feu ».
Pierre Restany considère les sculptures et installations de Costis comme des « objets philosophiques ou plutôt existentiels ». Car « c’est du champ électrique qu’il s’agit, c’est-à-dire d’un espace délimité par l’éveil de la conscience et la surprise conséquente ». Ciel et terre nous révèlent à notre vision et « à nous-mêmes ». Par « une symbolique du feu à l’état pur », Costis rejoint « le grand message alchimique d’Yves Klein ».
En postface, Jacques Donguy revient sur le parcours de Costis Triandaphyllou, dit Costis, qui a quitté la Grèce pour Paris suite à la dictature des colonels, suivi les cours de Jean-François Lyotard à Vincennes et obtenu une licence de philosophie ainsi qu’une maîtrise de cinéma et arts plastiques. Donguy le situe dans une tradition artistique qui partirait des premières photographies d’éclairs sur la tour Eiffel par Gabriel Loppé en 1889 puis en 1902, et que poursuivraient Walter Maria en 1977 sous forme de land art, « The Lightning Field » dans le désert du Nouveau-Mexique et, après passage par la « forme "nouveau-réaliste" d’appropriation du réel » qui « a suscité l’intérêt de Pierre Restany » pour Costis, et « le courant naissant de l’art technologique », Takis avec ses « Signaux », sculptures lumineuses à apparitions programmées sur le site de La Défense. Le poème « Éclat Éclair », le dernier de Costis, écrit en français, « est un essai de transcription typographique de la foudre, avec l’utilisation d’un certain aléatoire dans l’apparition des mots sur la page ». Coup de dés pas aboli !
Le commentaire de sitaudis.frCelebrity cafe n°5, 2ème trimestre 2022
140 p.
14 € (abonnement : 50 € pour 3 numéros)
________________
.
2. Éclat éclair (2006) 17:23
3. Alphabet (2006) 1:53
Costis: Poem and voice
Guillaume Loizillon: music
Rituel de la Foudre was realized in 1993, using recordings of Costis’ sculptures, Paris 1992, Galerie J & J Donguy.
“Éclat éclair (light-lightning) is the title of Costis’ last poem which illustrates by a clairvoyance with no appeal the notion of availability of the being to identify at the most acute moment of consciousness. This is really an existential exercise in the most mental and spiritual sense of the term. The phenomenon reflects very deeply a secular morality at a human scale: gymnastics of the being and the electric field, which means the electric nature of the universe. What Costis tries to prove through the different devices of his creation, is this possibility at the same time undetermined and endless to which the nature of the sky and of the earth sends us to: the revelation of ourselves.” Pierre Restany, excerpt from: The electric field and its secret , Paris, 1994.
Κυκλοφόρησε στην Γαλλία το ποίημα éclat éclair του Κωστή Τριανταφύλλου γραμμένο στα γαλλικά,
συνοδεύοντας την έρευνά του γύρω από το φαινόμενο του κεραυνού που έχει όχι μονον εικαστικά αποτυπωθεί
κι εκτεθεί αλλά και θεωρητικά επεξεργαστεί.
Ένα από τα ελάχιστα πρωτοποριακά περιοδικά ποίησης και πολύτεχνων μορφών στην Γαλλία το “celebrity cafe”
αφιερώνει τον αριθμό έκδοσης 5 κι εκδίδει αυτό το βιβλίο ποίησης που στις 140 σελίδες του, έχει εκτός από το ποίημα και ανάλογες σελίδες
με φωτογραφίες από τα ίχνη των κεραυνών.
Συνοδεύεται από δύο κείμενα του θεωρητικού της τέχνης Pierre Restany.
Μπορείτε να το προμηθευτείτε διαδικτυακά μέσα από τις εκδόσεις:
Les presses du réel, 35 rue Colson, 21000 Dijon.
https://www.lespressesdureel.com/magazine.php?id=150&menu=5&fbclid=IwAR3UIfq356Q-4jY5uSicy0Fo9_D3o1MGCD_k38SCWVlreTZAu7cUKbW_pVs
édition française
17 x 22 cm (broché)
140 pages
Vient de paraître le poème “Éclat Éclair” de C o s t i s aux presses du réel,
qui a été écrit en parallèle à son œuvre sur les foudres qui illustrent son poème, dans une très belle maquette de Sarah Cassenti.
On peut commander en librairie, ou directement en ligne, 14 € l’exemplaire, avec un tirage de tête à 10 exemplaires au prix de 140 €,
comprenant une photo d’éclair signée par l’artiste.
Les presses du réel, 35 rue Colson, 21000 Dijon.
https://www.lespressesdureel.com/magazine.php?id=150&menu=5&fbclid=IwAR3UIfq356Q-4jY5uSicy0Fo9_D3o1MGCD_k38SCWVlreTZAu7cUKbW_pVs
Numéro consacré à Éclat éclair de Costis, avec deux textes de Pierre Restany.
Editée par Jacques Donguy, Sarah Cassenti et Jean-François Bory,
Celebrity Cafe
est une revue littéraire au sens artistique du terme, ancrant la création
d'aujourd'hui – en poésie, en musique, en danse, dans les arts plastiques et les pratiques intermedia – dans les avant-gardes du début du XXe siècle.
Celebrity Cafe _#05
COSTIS éclat éclair, aux presses du réel
• https://www.lespressesdureel.com/magazine.php?id=150&menu=0
________________
https://www.sitaudis.fr
https://www.sitaudis.fr/Parutions/celebrity-cafe-05-costis-1665460646.php
Celebrity cafe 05
C o s t i s
par François Huglo éclat éclair
Comment lire la foudre , qui est à la fois écrit et image, sans s’aveugler ? Il faut un Prométhée. Costis, pour qui « les aveugles voient l’éclair à perte de vue », « s’empare du feu, et le modèle à sa guise », mais sans arrogance anthropocentrée. Dans un texte initialement paru dans le catalogue du Musée macédonien d’art contemporain, Thessalonique, Grèce, 1995, Pierre Restany salue la modestie du sculpteur qui « déclenche la colère du ciel » et « joue avec la foudre », en sachant qu’il « n’en est pas propriétaire ». Nos langages, nos sensibilités, ne sont « qu’une partie infime de l’énergie cosmique », dont l’exposition-installation de Costis se veut « une grande métaphore ». Conscient de sa responsabilité, l’artiste pratique « un certain exorcisme ». Chacune de ses pièces est une fable, avec sa morale. Des « miroirs concaves dressés sur des tiges-pieds » provoquent la décharge électrique. La « photo de l’éclair-événement restitue la dialectique de ce phénomène essentiel : la réverbération de l’éclair électrique, une réverbération bleu azur qui est la projection homothétique de la trace de l’inscription fugitive de l’éclair provoqué. »
Face à chaque photographie en bleu et blanc sur noir, l’écriture en noir sur blanc espace des impacts de fulgurances. Chaque formulation s’insinue, déploie une arborescence mentale, une « sève qui déchire », une « série d’explosions en ligne ». Nous partons avec « la pluie dans l’espace lettrifié au large », parcourons la « grande avalanche qui parcourt la nature ». On pense aux Illuminations (« Aussitôt que l’idée du Déluge se fut rassise… ») en lisant : « il se leva une tempête de tonnerres / tout à coup éclaircie / voilà l’origine de la poésie ». On pense beaucoup à Philippe Jaffeux, à ses Courants blancs et Autres courants, que rejoint ici un « aide-mémoire abécédaire de l’énergie » qui donne l’ « occasion de déchiffrer un message radical / d’éternel retour sur l’alphabet ». Ou une « cartographie du vide dû à la vie ».
« La vie électrique là-haut » nous enveloppe : « tout autour du monde trajet continu où chaque éclair rejoint l’autre ». C’est comme « mettre bout à bout les lettres » pour une « lecture d’éclats de lignes éphémères », de « lignes-valises aux lettres explosives ». Comme Gilbert-Leconte, Costis se veut « casseur de dogmes ». Il reste « l’enfant » qui « cherche au registre des mots ceux qui sont foudroyants / qui laissent des traces dans les yeux », et perçoit un « éclair de soleil entre les mots perdus dans l’histoire ». Il « rêve qu’il décolle / qu’il s’envole sur l’éclair en s’éclatant de nuage en nuage électrifié », voleur des « pouvoirs créateurs et dévastateurs du feu ».
Pierre Restany considère les sculptures et installations de Costis comme des « objets philosophiques ou plutôt existentiels ». Car « c’est du champ électrique qu’il s’agit, c’est-à-dire d’un espace délimité par l’éveil de la conscience et la surprise conséquente ». Ciel et terre nous révèlent à notre vision et « à nous-mêmes ». Par « une symbolique du feu à l’état pur », Costis rejoint « le grand message alchimique d’Yves Klein ».
En postface, Jacques Donguy revient sur le parcours de Costis Triandaphyllou, dit Costis, qui a quitté la Grèce pour Paris suite à la dictature des colonels, suivi les cours de Jean-François Lyotard à Vincennes et obtenu une licence de philosophie ainsi qu’une maîtrise de cinéma et arts plastiques. Donguy le situe dans une tradition artistique qui partirait des premières photographies d’éclairs sur la tour Eiffel par Gabriel Loppé en 1889 puis en 1902, et que poursuivraient Walter Maria en 1977 sous forme de land art, « The Lightning Field » dans le désert du Nouveau-Mexique et, après passage par la « forme "nouveau-réaliste" d’appropriation du réel » qui « a suscité l’intérêt de Pierre Restany » pour Costis, et « le courant naissant de l’art technologique », Takis avec ses « Signaux », sculptures lumineuses à apparitions programmées sur le site de La Défense. Le poème « Éclat Éclair », le dernier de Costis, écrit en français, « est un essai de transcription typographique de la foudre, avec l’utilisation d’un certain aléatoire dans l’apparition des mots sur la page ». Coup de dés pas aboli !
Le commentaire de sitaudis.frCelebrity cafe n°5, 2ème trimestre 2022
140 p.
14 € (abonnement : 50 € pour 3 numéros)
________________
.
Première présentation du poème éclat éclair mis en musique par Guillaume Loizillon.
http://www.franceculture.fr/emissions/supersonic/des-hommes-et-des-machines-guillaume-loizillon-jean-yves-leloup
Rencontre avec Guillaume Loizillon, musicien, compositeur, transmetteur, orientateur. Électroacoustique, field recording, ou encore poésie sonore, Loizillon est sans étiquettes et jette des ponts entre les domaines.
Ce soir on ouvre l’émission avec le compositeur et musicienGuillaume Loizillon. Indépendant et toujours attiré par des expériences et des développements artistiques nouveaux : musiques électroniques, improvisation, poésie sonore, installations, rencontres interdisciplinaires avec des plasticiens ou des chorégraphes, arts en réseaux... Ce soir il est venu avec un ordinateur et de petits cubes, mini haut-parleurs avec lesquels il compose une pièce sonore en direct pour nous. Guillaume Loizillon avec Patrick Müller & Laurent Saïet, est aussi cofondateur de Trace Label qui vient de fêter ses 20 ans, on y retrouve des artistes tels que Michèle Bokanowski, Christine Groult, ou encore Joël Hubaut.
Y sortira très bientôt le disque Éclat éclair avec la voix et le poème de Costis et la musique de Guillaume Loizillon. Il consacre aussi une partie de son temps à l’enseignement, notamment à l’université Paris 8.
Σημείωμα για το μελοποιημένο, από τον Guillaume Loizillon, ποίημα Eclat Eclair, του Κωστή Τριανταφύλλου.
…Eclat Eclair*: αυτός είναι ο τίτλος του τελευταίου ποιήματος του Κωστή Τριανταφύλλου το οποίο διασαφηνίζει με μία ανέκκλητη διορατικότητα αυτή την έννοια της ετοιμότητας του είναι, έτσι ώστε να ανακαλύψει την ταυτότητά του τη στιγμή την πιο κρίσιμη της συνειδητοποίησής του. Πραγματικά πρόκειται εδώ για υπαρξιακή άσκηση με την έννοια την πιο διανοητική και πνευματική του λόγου. Το φαινόμενο αυτό μέσα στην ανθρώπινη διάσταση που του δίνει ο Κωστής Τριανταφύλλου, ανάγεται ουσιαστικά στην «ελεύθερη» ηθική (morale laique) άσκηση του είναι σε σχέση με το ηλεκτρικό πεδίο, δηλαδή την ηλεκτρική φύση του σύμπαντος. Αυτό που ο καλλιτέχνης επιδιώκει να μας καταδείξει δια μέσου των διαφορετικών μηχανισμών της δημιουργίας του, είναι αυτή η δυνατότητα συγχρόνως μη καθορισμένη και απεριόριστη, στην οποία η φύση του ουρανού και της γης μας παραπέμπει: στην αποκάλυψη του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους… γράφει ο Pierre Restany.
Στην εισαγωγή της, η πολυσέλιδη αυτή σύνθεσή μου, αντιμετωπίζει την λέξη αυθύπαρκτα, εννοιοδοτώντας την με την αντιστικτική παράθεση και μόνο μια άλλης λέξης. Έτσι, ανεβάζοντας την ενέργεια της σύνθεσης γεννιέται η αποσπασματική εκείνη φράση που μας οδηγεί στην επανασύνθεση των νοημάτων επαναδραστηριοποιώντας τις λέξεις της εισαγωγής
Έχω διαβάσει πολλές φορές αποσπάσματα από το ποίημα αυτό, ο δε εικαστικός Μ. Σαντοριναίος παρουσίασε ένα video-poème από αυτά τα μέρη. Γράφτηκε στη Γαλλική. Έχοντας στα χέρια τον ηλεκτρονικό μου κεραυνό συνομίλησα μαζί του, σε ανάλογες δράσεις, με φράσεις-κλειδιά από αυτό το ποίημα, ο δε συνθέτης G. Loizillon χρησιμοποιώντας τον ήχο της φωνής μου, δημιούργησε αυτή του την σύνθεση.
*απόσπασμα δημοσιευμένο στον κατάλογο της έκθεσης ενέργεια εν έργω, έκδοση της πρυτανείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, σελ.14.
|
| ||||
é c l a t é c l a i r
Texte et voix : Costis / Musique : Guillaume Loizillon
éclat éclair a été composée en 2006. La pièce est originellement réalisée en huit canaux. Un nouveau montage stéréophonique a été réalisé en 2014. C’est cette version qui est ici présentée.
éclat éclair est entièrement construit sur la lecture du texte éponyme, par son auteur Costis.
On y entend néanmoins quelques moments sonores qui proviennent d’autres sources électroniques ou concrètes. Ils constituent des évocations de paysages ou d’objets et des métaphores évocatrices des forces explosifs. Un motif rythmique apparaît dans les dernières minutes pour stimuler l’intensité de la lecture quand l’évocation de l’énergie se fait de plus en plus manifeste.
Le texte même n’est pas déconstruit mais questionné par le montage et le traitement électroacoustique. Il est travaillé ainsi comme événement habitant un espace d’écoute d’architectures utopiques. Ce n’est pas un son de voix inouï qui est recherché mais plus plutôt l’effet d’un voyage de celle-ci, qui est colorisée plus que dramatisée ; amplifiée dans ses intonations, distordue, démultipliée, traitée comme un être lâché dans un champ électrique.
Bio
Guillaume LOIZILLON lives and works in Paris where he remains independent and unceasingly attracted towards new artistic developments. Electronic music, sonic arts, improvisation, sound poetry, installations, net art … His music is mainly electro acoustic. However he always remains interested in the meeting with instrumentalists, particularly improvisers.
He is lecturer at the department music of the University Paris 8 where he is directing a Master's degree in music and audio arts. He develops a seminar upon the meetings between the artistic disciplines.
He is a co-founder of the record label "Track-label" dedicated to experimental and electronic music, sound poetry, improvisation…
éclat éclair, μουσική του Guillaume Loizillon σε ποίηση και φωνή του Κωστή Τριανταφύλλου
Σημείωμα του Guillaume Loizillon
Το έργο μου éclat éclair είναι σύνθεση του 2006. Αρχικά δημιουργήθηκε για οχτώ κανάλια. Μια καινούρια στερεοφωνική μίξη πραγματοποιήθηκε το 2014. Είναι αυτή η εκδοχή που παρουσιάζεται εδώ. Το éclat éclair στηρίχθηκε/κτίστηκε ολοκληρωτικά πάνω στο ομώνυμο ποίημα του Κωστή Τριανταφύλλου. Ακούμε πάντως και κάποιες ηχητικές στιγμές που προέρχονται από άλλες πηγές ηλεκτρονικές ή συγκεκριμένες. Ένα ρυθμικό μοτίβο εμφανίζεται στις τελευταίες στιγμές του έργου για να ενδυναμώσει την ένταση της ανάγνωσης όταν η επίκληση της ενέργειας γίνεται όλο και πιο αισθητή.
Το ίδιο το κείμενο δεν είναι αποδομημένο αλλά επιλεγμένο από το μοντάζ και την ηλεκτροακουστική επεξεργασία. Είναι οργανωμένο σαν γεγονός που κατοικεί σε ένα χώρο ακρόασης ουτοπικής αρχιτεκτονικής. Δεν είναι ένα ήχο φωνής ανήκουστο που διαπραγματεύεται, αλλά το αποτέλεσμα ενός ταξιδιού αυτής της φωνής, που έχει θα έλεγα περισσότερο χρωματιστεί παρά δραματοποιηθεί, ενισχυμένος στις τονικότητές του, παραμορφωμένος, υποπολαπλασιασμένος, επεξεργασμένος σαν ένα ον αφημένο στο ηλεκτρικό πεδίο.
Σημείωμα του Κωστή Τριανταφύλλου
… éclat éclair *: αυτός είναι ο τίτλος του τελευταίου ποιήματος του Κωστή Τριανταφύλλου το οποίο διασαφηνίζει με μία ανέκκλητη διορατικότητα αυτή την έννοια της ετοιμότητας του είναι, έτσι ώστε να ανακαλύψει την ταυτότητά του τη στιγμή την πιο κρίσιμη της συνειδητοποίησής του. Πραγματικά πρόκειται εδώ για υπαρξιακή άσκηση με την έννοια την πιο διανοητική και πνευματική του λόγου. Το φαινόμενο αυτό μέσα στην ανθρώπινη διάσταση που του δίνει ο Κωστής Τριανταφύλλου, ανάγεται ουσιαστικά στην «ελεύθερη» ηθική (morale laique) άσκηση του είναι σε σχέση με το ηλεκτρικό πεδίο, δηλαδή την ηλεκτρική φύση του σύμπαντος. Αυτό που ο καλλιτέχνης επιδιώκει να μας καταδείξει δια μέσου των διαφορετικών μηχανισμών της δημιουργίας του, είναι αυτή η δυνατότητα συγχρόνως μη καθορισμένη και απεριόριστη, στην οποία η φύση του ουρανού και της γης μας παραπέμπει: στην αποκάλυψη του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους… γράφει ο Pierre Restany.
Στην εισαγωγή της, η πολυσέλιδη αυτή σύνθεσή μου, αντιμετωπίζει την λέξη αυθύπαρκτα, εννοιοδοτώντας την με την αντιστικτική παράθεση και μόνο μιας άλλης λέξης. Έτσι, ανεβάζοντας την ενέργεια της σύνθεσης γεννιέται η αποσπασματική εκείνη φράση που μας οδηγεί στην επανασύνθεση των νοημάτων επαναδραστηριοποιώντας τις λέξεις της εισαγωγής
Έχω διαβάσει πολλές φορές αποσπάσματα από το ποίημα αυτό, ο δε εικαστικός Μ. Σαντοριναίος παρουσίασε ένα ανάλογο video-poème. Γράφτηκε στη Γαλλική. Έχοντας στα χέρια τον ηλεκτρονικό μου κεραυνό συνομίλησα μαζί του, σε ανάλογες δράσεις, με φράσεις-κλειδιά από αυτό το ποίημα, ο δε συνθέτηςG. Loizillon χρησιμοποιώντας τον ήχο της φωνής μου, δημιούργησε αυτή του την σύνθεση.
*απόσπασμα δημοσιευμένο στον κατάλογο της έκθεσης ενέργεια εν έργω, έκδοση της πρυτανείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, σελ.14.
_________________________________________________________________
Publié le 3 mai 2016
Guillame Loizillion / Costis ÉCLAT ÉCLAIR trAce 042 – CD – 2016 Éclat éclair (light-lightning) is the title of Costis’ last poem which illustrates by a clairvoyance with no appeal the notion of availability of the being to identify at the most acute moment of consciousness.
. . .
Costis, éclat éclair fragments,Paris, 1990
Videopoème de Costis et M.Sandorineos http://www.youtube.com/watch?v=Cyq_qiMURVc
Βιντεοποίημα του Κωστή ( Τριανταφύλλου ) και του Μ.Σαντοριναίου.
Παρουσιάστηκε σε πολλά μουσεία και διεθνείς συναντήσεις . Αθήνα-Παρίσι,1990.
Είναι ένα απόσπασμα από το ποίημα éclat éclair.
C'est un extrait du poèmeéclat éclair. Paris - Athénes,1990
. . .
... Lightning draws attention to the culminating point and the main mark of this consciousness of being in the centre of the sound progress of thunder. Lightning can take place at any moment once it has been announced by the typical rumbling of thunder : its appearance is assertive as the conclusion of the wait that results. It appears as a mark and as a tranquilliser for the existential anxiety in the objects that Costis shows us today, that I wouldnt hesitate to call philosophical objects or rather existential. Lightning is very clearly appointed as an ontological phenomenon. Non-being has repercussions on the «self» and all the skills of the artist lie in his ingenuousness in catching this delicate moment where everything happens when the lightning takes place by flashing its light.
«"Eclat-Eclair" (Light-Lightning): is the title of Costis last poem which illustrates by a clairvoyance with no appeal the notion of availability of the being to identify at the most acute moment of consciousness. This is really an existential exercise in the most mental and spiritual sense of the term.
The phenomenon reflects very deeply a secular morality at a human scale : gymnastics of the being and the electric field, which means the electric nature of the universe. What Costis tries to prove through the different devices of his creation, is this possibility at the same time undetermined and endless to which the nature of the sky and of the earth sends us to : the revelation of ourselves.
All of Costis art lies in this moment of truth more organic than nature itself which he offers to everyone of us, it is the space of a glance toward the sky. Because in these electronic machines, that Costis uses in his works, there isnt only the presence of lightning, there is also an implied corollary, the reference to the sky and to our vision, a sky with no dimensional limit that can be resumed in the line of lightning between a cathode and an anode, two electric reference points...
...Costis demonstration presents as an exhibition of philosophical objects whose presence have the ultimate justification of enticing us to think about the double valence of the alchemic fire which is at the same time simple and fearsome. It is a way of making us witness the permanent victory of life versus death and of light versus ashes of shade. The electric field has delivered its secret.
Pierre RESTANY, Paris, 13 October 1994.
Texte et voix : Costis / Musique : Guillaume Loizillon
éclat éclair a été composée en 2006. La pièce est originellement réalisée en huit canaux. Un nouveau montage stéréophonique a été réalisé en 2014. C’est cette version qui est ici présentée.
éclat éclair est entièrement construit sur la lecture du texte éponyme, par son auteur Costis.
On y entend néanmoins quelques moments sonores qui proviennent d’autres sources électroniques ou concrètes. Ils constituent des évocations de paysages ou d’objets et des métaphores évocatrices des forces explosifs. Un motif rythmique apparaît dans les dernières minutes pour stimuler l’intensité de la lecture quand l’évocation de l’énergie se fait de plus en plus manifeste.
Le texte même n’est pas déconstruit mais questionné par le montage et le traitement électroacoustique. Il est travaillé ainsi comme événement habitant un espace d’écoute d’architectures utopiques. Ce n’est pas un son de voix inouï qui est recherché mais plus plutôt l’effet d’un voyage de celle-ci, qui est colorisée plus que dramatisée ; amplifiée dans ses intonations, distordue, démultipliée, traitée comme un être lâché dans un champ électrique.
Bio
Guillaume LOIZILLON lives and works in Paris where he remains independent and unceasingly attracted towards new artistic developments. Electronic music, sonic arts, improvisation, sound poetry, installations, net art … His music is mainly electro acoustic. However he always remains interested in the meeting with instrumentalists, particularly improvisers.
He is lecturer at the department music of the University Paris 8 where he is directing a Master's degree in music and audio arts. He develops a seminar upon the meetings between the artistic disciplines.
He is a co-founder of the record label "Track-label" dedicated to experimental and electronic music, sound poetry, improvisation…
éclat éclair, μουσική του Guillaume Loizillon σε ποίηση και φωνή του Κωστή Τριανταφύλλου
Σημείωμα του Guillaume Loizillon
Το έργο μου éclat éclair είναι σύνθεση του 2006. Αρχικά δημιουργήθηκε για οχτώ κανάλια. Μια καινούρια στερεοφωνική μίξη πραγματοποιήθηκε το 2014. Είναι αυτή η εκδοχή που παρουσιάζεται εδώ. Το éclat éclair στηρίχθηκε/κτίστηκε ολοκληρωτικά πάνω στο ομώνυμο ποίημα του Κωστή Τριανταφύλλου. Ακούμε πάντως και κάποιες ηχητικές στιγμές που προέρχονται από άλλες πηγές ηλεκτρονικές ή συγκεκριμένες. Ένα ρυθμικό μοτίβο εμφανίζεται στις τελευταίες στιγμές του έργου για να ενδυναμώσει την ένταση της ανάγνωσης όταν η επίκληση της ενέργειας γίνεται όλο και πιο αισθητή.
Το ίδιο το κείμενο δεν είναι αποδομημένο αλλά επιλεγμένο από το μοντάζ και την ηλεκτροακουστική επεξεργασία. Είναι οργανωμένο σαν γεγονός που κατοικεί σε ένα χώρο ακρόασης ουτοπικής αρχιτεκτονικής. Δεν είναι ένα ήχο φωνής ανήκουστο που διαπραγματεύεται, αλλά το αποτέλεσμα ενός ταξιδιού αυτής της φωνής, που έχει θα έλεγα περισσότερο χρωματιστεί παρά δραματοποιηθεί, ενισχυμένος στις τονικότητές του, παραμορφωμένος, υποπολαπλασιασμένος, επεξεργασμένος σαν ένα ον αφημένο στο ηλεκτρικό πεδίο.
Σημείωμα του Κωστή Τριανταφύλλου
… éclat éclair *: αυτός είναι ο τίτλος του τελευταίου ποιήματος του Κωστή Τριανταφύλλου το οποίο διασαφηνίζει με μία ανέκκλητη διορατικότητα αυτή την έννοια της ετοιμότητας του είναι, έτσι ώστε να ανακαλύψει την ταυτότητά του τη στιγμή την πιο κρίσιμη της συνειδητοποίησής του. Πραγματικά πρόκειται εδώ για υπαρξιακή άσκηση με την έννοια την πιο διανοητική και πνευματική του λόγου. Το φαινόμενο αυτό μέσα στην ανθρώπινη διάσταση που του δίνει ο Κωστής Τριανταφύλλου, ανάγεται ουσιαστικά στην «ελεύθερη» ηθική (morale laique) άσκηση του είναι σε σχέση με το ηλεκτρικό πεδίο, δηλαδή την ηλεκτρική φύση του σύμπαντος. Αυτό που ο καλλιτέχνης επιδιώκει να μας καταδείξει δια μέσου των διαφορετικών μηχανισμών της δημιουργίας του, είναι αυτή η δυνατότητα συγχρόνως μη καθορισμένη και απεριόριστη, στην οποία η φύση του ουρανού και της γης μας παραπέμπει: στην αποκάλυψη του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους… γράφει ο Pierre Restany.
Στην εισαγωγή της, η πολυσέλιδη αυτή σύνθεσή μου, αντιμετωπίζει την λέξη αυθύπαρκτα, εννοιοδοτώντας την με την αντιστικτική παράθεση και μόνο μιας άλλης λέξης. Έτσι, ανεβάζοντας την ενέργεια της σύνθεσης γεννιέται η αποσπασματική εκείνη φράση που μας οδηγεί στην επανασύνθεση των νοημάτων επαναδραστηριοποιώντας τις λέξεις της εισαγωγής
Έχω διαβάσει πολλές φορές αποσπάσματα από το ποίημα αυτό, ο δε εικαστικός Μ. Σαντοριναίος παρουσίασε ένα ανάλογο video-poème. Γράφτηκε στη Γαλλική. Έχοντας στα χέρια τον ηλεκτρονικό μου κεραυνό συνομίλησα μαζί του, σε ανάλογες δράσεις, με φράσεις-κλειδιά από αυτό το ποίημα, ο δε συνθέτηςG. Loizillon χρησιμοποιώντας τον ήχο της φωνής μου, δημιούργησε αυτή του την σύνθεση.
*απόσπασμα δημοσιευμένο στον κατάλογο της έκθεσης ενέργεια εν έργω, έκδοση της πρυτανείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, σελ.14.
_________________________________________________________________
Publié le 3 mai 2016
Guillame Loizillion / Costis ÉCLAT ÉCLAIR trAce 042 – CD – 2016 Éclat éclair (light-lightning) is the title of Costis’ last poem which illustrates by a clairvoyance with no appeal the notion of availability of the being to identify at the most acute moment of consciousness.
. . .
Costis, éclat éclair fragments,Paris, 1990
Videopoème de Costis et M.Sandorineos http://www.youtube.com/watch?v=Cyq_qiMURVc
Βιντεοποίημα του Κωστή ( Τριανταφύλλου ) και του Μ.Σαντοριναίου.
Παρουσιάστηκε σε πολλά μουσεία και διεθνείς συναντήσεις . Αθήνα-Παρίσι,1990.
Είναι ένα απόσπασμα από το ποίημα éclat éclair.
C'est un extrait du poèmeéclat éclair. Paris - Athénes,1990
. . .
... Lightning draws attention to the culminating point and the main mark of this consciousness of being in the centre of the sound progress of thunder. Lightning can take place at any moment once it has been announced by the typical rumbling of thunder : its appearance is assertive as the conclusion of the wait that results. It appears as a mark and as a tranquilliser for the existential anxiety in the objects that Costis shows us today, that I wouldnt hesitate to call philosophical objects or rather existential. Lightning is very clearly appointed as an ontological phenomenon. Non-being has repercussions on the «self» and all the skills of the artist lie in his ingenuousness in catching this delicate moment where everything happens when the lightning takes place by flashing its light.
«"Eclat-Eclair" (Light-Lightning): is the title of Costis last poem which illustrates by a clairvoyance with no appeal the notion of availability of the being to identify at the most acute moment of consciousness. This is really an existential exercise in the most mental and spiritual sense of the term.
The phenomenon reflects very deeply a secular morality at a human scale : gymnastics of the being and the electric field, which means the electric nature of the universe. What Costis tries to prove through the different devices of his creation, is this possibility at the same time undetermined and endless to which the nature of the sky and of the earth sends us to : the revelation of ourselves.
All of Costis art lies in this moment of truth more organic than nature itself which he offers to everyone of us, it is the space of a glance toward the sky. Because in these electronic machines, that Costis uses in his works, there isnt only the presence of lightning, there is also an implied corollary, the reference to the sky and to our vision, a sky with no dimensional limit that can be resumed in the line of lightning between a cathode and an anode, two electric reference points...
...Costis demonstration presents as an exhibition of philosophical objects whose presence have the ultimate justification of enticing us to think about the double valence of the alchemic fire which is at the same time simple and fearsome. It is a way of making us witness the permanent victory of life versus death and of light versus ashes of shade. The electric field has delivered its secret.
Pierre RESTANY, Paris, 13 October 1994.
